Kerst...

Lieve allemaal,
Eindelijk weer een computer en internet, om het blog bij te werken! Al is Kerst bijna voor bij - we wensen jullie, zoals men hier zegt: Bom Natal.. We zijn zojuist in Ponte de Lima aangekomen, een klein oud stadje met een grote oude brug over een rivier.

Zoals gepland zijn we zondagochtend vroeg uit Porto vertrokken. Het eerste stuk met de metro, om de saaie buitenwijk en het industrieterrein te ontlopen. De route ging daarna vooral over een autoweg, route national. Saai, maar soms ook gevaarlijk vanwege alle auto´s en bromfietsen. Het laatste stuk werd echt mooi, landelijk, kleine dorpjes, bos, een oude brug over een spiegelend riviertje. Deze was een paar jaar geleden vernieuwd, maar daarna weer ingestort. De zon scheen, vogels, zelfs een vos passerde ons op ons pad! Even later ook een jager... maar toen was de vos al verdwenen.
Lopen went, bijna weer als vanzelf, hoewel de rugzakken zwaar zijn. Maar, zoasl vaker: momenten van zwaar voelen en moe zijn worden heel snel weer afgewisseld met de lichtheid van het bestaan, een mooi uitzicht, prachtige natuur, zingen, de heerlijke zon. Van een oud mevrouwtje krijgen we water in onze flesjes. We bewonderen het tegeltableau op haar huis, van Fatima. In haar huis hangt het vol met afbeeldingen van allerlei heiligen. Om haar hals kettinkjes met kriusjes en weet ik niet al... Haar zegen hebben we om naar santiago te gaan!
Eerste overnachting in Rates, een klein dorpje met een erg mooie Romaanse kerk « de enige herberg in Portugal staat hier. Wij kwamen tegen donker aan, rond een uur of vijf en konden de sleutel bij een winkeltje ophalen. We waren de enige gasten, een dag of tien geleden bracht een jonge Canadees hier de nacht door. Met een kacheltje konden we de keuken verwarmen, lekker koken, een spelletje domino, een cd met een gregoriaans koor, een glaasje port in het cafe om de hoek, kortom: we hadden het goed!

Maandag lopen we van Rates naar Barcelos. De zon schijnt, lekker om buiten te zijn, plm 17 graden, heerlijk weer! de ochtend was fris, het had zelfs gevroren. En dat terwijl er hier ook sinaasappelbomen staan, palmen, en ander tropisch spul.
Landweggetjes, door bos, langs dorpjes, af en toe een stukje autoweg. Mooi land! De rust wordt ernstig verstoord door Kerstliedjes. Op bijna ieder kerkje, hangen grote luidsprekers die allerlei kerstliedjes over de omgeving schallen. Van dorp tot dorp kunnen we meezingen, ieder kerkje heeft zijn eigen repertoire.. Onderweg groeten de mensen vriendelijk, bom natal!
Barcelos is een provinciestadje, met oud centrum. Zoals alle andere plaatsen hier uitbundig versierd met lichtjes, iedere straat zijn eigen royale kerstversiering! We logeren in een klein oud pension, vergane glorie, met een oud echtpaar en een jongere vrouw (dochter?), en besluiten om hier twee nachten te blijven. Morgen met de trein naar Braga, een oude stad hier in de buurt. De stad maakt zich op voor kerst, veel mensen op straat doen hun boodschappen.
Aan het begin van de avond gaan we op zoek naar een restaurant om wat te eten.. we hadden al gehoord dat iedereen deze avond in familiekring doorbrengt... met als gevolg dat er helemaal niets open is.... nergens een plaats voor ons aan een tafel.... ook niet in een hotel. dat hadden we niet verwacht. We gaan terug naar onze kamer en vragen een fles wijn. We hebben wat brood, kaas, vleesbeleg. De hotelhouder is aardig, geeft ons plek in de eetzaal, met de TV hard aan, laat ons proeven van het traditionel gebak. We hebben een kleine kadootjes voor elkaar. Zo wordt toch nog een mooie kerstavond. We zochten het buiten, maar de warmte is heel dichtbij, bij onszelf. De nachtmis laten we voor wat het is. We hoorden al dat men niet naar de kerk gaat ´s nachts, men blijft onder elkaar.

De volgende ochtend met de trein naar Braga. Het is bewolkt, later regent het ook. Eigenlijk is deze eerste kerstdag een dag van niks: ook hier is alles dicht (een paar uur is de bakker open, voor vers brood, gelukkig kunnen we daar koffie drinken). Er zijn veel kerken in Braga, met overal de mis - met bekende kerstliedjes in het Portugees. Dat maakt veel goed! Later vinden we nog een klein restaurant dat iets te eten heeft.... Een pelgrim heeft t zwaar met Kerst in Portugal...

Vandaag was het weer een stralende dag, heerlijke zon, lekker lopen. Vandaag lopen we alleen, ieder ons eigen ritme, tempo, tijd voor eigen gedachten en mijmeringen.
Ik kom langs een huis waar volgens het gidsje Fernanda woont, een jonge vrouw met haar man en dochtertje van zeven. Zij stelt haar huis open voor pelgrims, biedt ze onderdak, eten, wat je maar nodig hebt. Ik besluit om te kijken of ze thuis is - in deze tijd van weinig pelgrims is ze misschien wel blij met een eenzame pelgrim... Ik word inderdaad met open armen ontvangen. Ik drink koffie bij haar, met een stukje koek. Ze vindt het jammer dat ik niet blijf overnachten... Ik krijg nog een sinaasappel mee voor onderweg, en een paar zoenen van haar, van haar dochter en haar moeder (die woont om de hoek). Als ik weer in Portugal kom, moet ik wel blijven slapen! Dit maakt de koude Kerst weer helemaal goed!

Onderweg zijn we tot nu twee andere pelgrims tegen gekomen, Duitsers die op Mallorca wonen. Ik sprak ze net - ook zij hadden weinig kunnen eten met Kerst.

Buiten is het inmiddels donker en afgekoeld. Jas aan! Binnen wordt het ook niet warm, CV heeft men niet, soms een klein kacheltje als bijverwarming. We doen het er mee. Straks weer ergens eten, een glaasje wijn erbij.

Voor jullie allen lieve groeten van ons.. dank voor de berichten! Wij genieten, hopenlijk jullie ook!
liefs
Jannie