Lieve mensen,
Dank voor jullie warme berichten - hier en bij sms... doet een pelgrim goed. Ook al hebben we het niet slecht... net een paar glazen witte wijn gedronken, albarinho, voor de kenners, met een paar lekkere hapjes er bij... mmmm.
We zijn in Pontevedra, een middelgrote stad, die bruist van het leven, oud centrum, luxeuze winkelstraten, veel flanerende mensen, muziek op straat, het leeft hier!!
Vanmorgen verkwikt, met een warm lijf en een warm hart vertrokken uit de mooie herberg. Er kwam gisteravond nog een pelgrim, een Spanjaard uit Sevilla, hij ging vroeg slapen. Nikki had lekkere garnalen gekocht, en veel groenten en pasta. En een mooie wijn, Ribeira, voor de kenners....
Heerlijk geslapen, zonder mutsje deze keer... het was lekker warm op de kamer. Deze pelgrimage is qua ritme anders. Gaan slapen doen we meestal wel op tijd, vaak al om half tien, wakker worden veel later dan in de zomer. Vanochtend was het half negen en gingen we om half tien de deur uit... Nikki ging naar de mis, in de kapel voor Santiago - ik zocht de rust van het buiten zijn op. Vandaag plm 20 kilometer gelopen. Lijkt niet ver voor een doorgewinterde pelgrim, maar voelt wel als meer dan genoeg. Het weer was goed, begon bewolkt, later een zonnetje er bij, tussen de wolken door. We kwamen hier tegen vijven aan. De herberg is gesloten dus zoeken naar een betaalbare kamer, die we vonden bij een oud vrouwtje, voor 24 euro. Eigenlijk voor niks.. Spanje is niet duur.
Straks lekker eten en dan vroeg slapen, morgen weer lopen. t Weer schijnt morgen ook Ok te zijn. Nog een paar dagen, ruim zestig kilometer en we zijn in Santiago!
Lieve groeten voor iedereen, ook van Nikki,
Jannie
zondag 30 december 2007
zaterdag 29 december 2007
Kou en regen
Lieve mensen,
Ik heb weer een internetcafe gevonden - in Redondela nog wel - een klein dorp aan de kust van Spanje. Sinds gisteren hebben we Portugal achter ons gelaten. En helaas ook het mooie weer. Galicie staat bekend om de regen, nou, de hele dag regende het! De ponchos doen goed dienst, daar onder blijf je lekker warm en droog. En je humeur heb je zelf in de hand, denken hoe erg het is met die regen, of een zonnetje in jezelf plaatsen en genieten van het lopen en de natuur om je heen... die keus heb je zelf! De regen kan ons zo niet echt deren. Vandaag liepen we ongeveer 25 tot 28 kilometer. De route was meer dan 30, maar daar hebben we een stukje afgsnoept door heen deel langs industrieterrein met de bus te gaan. We vonden het wel genoeg zo. We vonden onderdak in een mooie herberg, in een oude toren, waar ook een kleine bibliotheek is. Een mevrouw die we op straat tegen kwamen bracht ons er heen. Sfeervol en lekker warm, overal radiatoren die het doen - en alle bedden en andere voorzieningen voor ons tweeen. Geen andere pelgrims. (Afgelopen nacht wel een paar, zagen we in t gastenboek).
Vanmorgen vertrokken we uit Tui, de stad aan de grens met Portugal. mooi oud centrum, grote kathedraal, voor de kerst opgesierd met tientallen kertstalletjes - het leek een wedstrijd.
Ook daar verbleven we in de herberg. Maar wat een contrast met deze. De herberg was op zich mooi, maar koud en slecht verzorgd. De mevrouw die de deur open deed (na een telefoontje moesten we een half uur wachten) was kortaf. Geen keuken, geen verwarming, alleen bedden en een warme douche. Ook de deur kon niet op slot, we moesten, als we weg wilden, de deur op een kier laten staan. Wij waren wel bang voor ongenode gasten en hebben de rugzakken voor de zekerheid verstopt.. Eten in het stadje, in gezelschap van de Duitse pelgrims. Maar in bars en cafes is het ook koud, mensen zitten vaak met de jas aan.
Met extra dekens, thermo pyama, sokken en een mutsje (Jannie) bleven we enigszins op temperatuur. Het licht kon niet uiten de herberg lag naast een drukbezochte bar, waar men de hele nacht in en uit ging... kortom: een slechte nacht. Dan is het zo heerlijk om in een warme herberg terecht te komen en welkom te zijn!! En ook gewoon weer even je wasje te kunnen doen, met de kans dat eht morgen ook droog is.
Gisteren liepen we laatste etappe in Portugal. Kleine dorpjes, veel huizen. Toen was het nog mooi weer, overdag. Heel helder, de zon scheen, evenals de voorgaande dagen. s Morgens lag de rijp van de nachtvorst op het land. Koud.. maar prachtig wandelweer. In de loop van de dag kreeg de zon de overhand, kon de jas uit en konden we langs de kant van de weg of op een terrasje van de zon genieten. Heerlijk!
De laatste nacht in Portugal brachten we ook door in een herberg, in San Pedro Rubiaes. Een nieuwe, open sinds vorig jaar en gebouwd met EU geld, dus ook een beetje van ons. De herberg was prima, we kregen een kleine kamer met een klein electrisch kacheltje. Zo werd het net warm genoeg. Ook hier waren we de enige gasten. De keuken was koud, dus zochten we een bar om te eten. Daar brandde een houtkachel, met een oud vrouwtje er naast. Verder zie je bijna alleen mannen in zo´n bar - die even een drankje komen halen, of de hele avond blijven hangen. Even later kwamen de Duitse pelgrims ook hier eten (zij dachten het in een pension warmer te krijgen) - samen hadden we een hele gezellige avond.
Deze loopdag was zwaar - we moesten een heuvel van plm 400 meter steil omhoog, de hoogste van deze wandeling. Voor t eerst ook door een groot bos, zonder bebouwing. Anders tref je hier ook overal huizen aan. maar zo´n loopdag wordt ook weer opgevrolijkt door ontmoetingen, zoals met een pelgrim die de route de andere kant op loopt - naar Fatima. Hij kwam eerst Nikki tegen en sprak daar mee. Hij zag mij al voor ik hem zag en begon gelijk al te roepen dat hij Nikki gezien had en de groeten moest doen... Twee mannen, aan het werk bij huis (het is snoeitijd voor de druivenranken) riepen dat de andere holandese al verder was gelopen... Vriendelijke mensen, meestal!
Het lopen gaat goed, zoals ik eigenlijk boven al schreef. Geen blaren, af en toe spierpijn en stijf, ook van de kou in zo´n herberg zonder kachel. Maar dat lopen we er zo weer uit...
Tijd om te gaan koken, deze herberg heeft ook een keuken. We zullen zien wat het pelgrimspad ons morgen weer brengt. Verder moeten we nog eens informeren hoe men hier oud en nieuw door brengt. Geen oliebollen, denk ik, maar wat wel? We houden jullie op de hoogte. Ik hoop dat het lukt om voor die tijd nog weer te schrijven.. anders wens ik, ook namens Nikki, iedereen een spetterende jaarwisseling!
tot later! hasta luego.... Jannie
Ik heb weer een internetcafe gevonden - in Redondela nog wel - een klein dorp aan de kust van Spanje. Sinds gisteren hebben we Portugal achter ons gelaten. En helaas ook het mooie weer. Galicie staat bekend om de regen, nou, de hele dag regende het! De ponchos doen goed dienst, daar onder blijf je lekker warm en droog. En je humeur heb je zelf in de hand, denken hoe erg het is met die regen, of een zonnetje in jezelf plaatsen en genieten van het lopen en de natuur om je heen... die keus heb je zelf! De regen kan ons zo niet echt deren. Vandaag liepen we ongeveer 25 tot 28 kilometer. De route was meer dan 30, maar daar hebben we een stukje afgsnoept door heen deel langs industrieterrein met de bus te gaan. We vonden het wel genoeg zo. We vonden onderdak in een mooie herberg, in een oude toren, waar ook een kleine bibliotheek is. Een mevrouw die we op straat tegen kwamen bracht ons er heen. Sfeervol en lekker warm, overal radiatoren die het doen - en alle bedden en andere voorzieningen voor ons tweeen. Geen andere pelgrims. (Afgelopen nacht wel een paar, zagen we in t gastenboek).
Vanmorgen vertrokken we uit Tui, de stad aan de grens met Portugal. mooi oud centrum, grote kathedraal, voor de kerst opgesierd met tientallen kertstalletjes - het leek een wedstrijd.
Ook daar verbleven we in de herberg. Maar wat een contrast met deze. De herberg was op zich mooi, maar koud en slecht verzorgd. De mevrouw die de deur open deed (na een telefoontje moesten we een half uur wachten) was kortaf. Geen keuken, geen verwarming, alleen bedden en een warme douche. Ook de deur kon niet op slot, we moesten, als we weg wilden, de deur op een kier laten staan. Wij waren wel bang voor ongenode gasten en hebben de rugzakken voor de zekerheid verstopt.. Eten in het stadje, in gezelschap van de Duitse pelgrims. Maar in bars en cafes is het ook koud, mensen zitten vaak met de jas aan.
Met extra dekens, thermo pyama, sokken en een mutsje (Jannie) bleven we enigszins op temperatuur. Het licht kon niet uiten de herberg lag naast een drukbezochte bar, waar men de hele nacht in en uit ging... kortom: een slechte nacht. Dan is het zo heerlijk om in een warme herberg terecht te komen en welkom te zijn!! En ook gewoon weer even je wasje te kunnen doen, met de kans dat eht morgen ook droog is.
Gisteren liepen we laatste etappe in Portugal. Kleine dorpjes, veel huizen. Toen was het nog mooi weer, overdag. Heel helder, de zon scheen, evenals de voorgaande dagen. s Morgens lag de rijp van de nachtvorst op het land. Koud.. maar prachtig wandelweer. In de loop van de dag kreeg de zon de overhand, kon de jas uit en konden we langs de kant van de weg of op een terrasje van de zon genieten. Heerlijk!
De laatste nacht in Portugal brachten we ook door in een herberg, in San Pedro Rubiaes. Een nieuwe, open sinds vorig jaar en gebouwd met EU geld, dus ook een beetje van ons. De herberg was prima, we kregen een kleine kamer met een klein electrisch kacheltje. Zo werd het net warm genoeg. Ook hier waren we de enige gasten. De keuken was koud, dus zochten we een bar om te eten. Daar brandde een houtkachel, met een oud vrouwtje er naast. Verder zie je bijna alleen mannen in zo´n bar - die even een drankje komen halen, of de hele avond blijven hangen. Even later kwamen de Duitse pelgrims ook hier eten (zij dachten het in een pension warmer te krijgen) - samen hadden we een hele gezellige avond.
Deze loopdag was zwaar - we moesten een heuvel van plm 400 meter steil omhoog, de hoogste van deze wandeling. Voor t eerst ook door een groot bos, zonder bebouwing. Anders tref je hier ook overal huizen aan. maar zo´n loopdag wordt ook weer opgevrolijkt door ontmoetingen, zoals met een pelgrim die de route de andere kant op loopt - naar Fatima. Hij kwam eerst Nikki tegen en sprak daar mee. Hij zag mij al voor ik hem zag en begon gelijk al te roepen dat hij Nikki gezien had en de groeten moest doen... Twee mannen, aan het werk bij huis (het is snoeitijd voor de druivenranken) riepen dat de andere holandese al verder was gelopen... Vriendelijke mensen, meestal!
Het lopen gaat goed, zoals ik eigenlijk boven al schreef. Geen blaren, af en toe spierpijn en stijf, ook van de kou in zo´n herberg zonder kachel. Maar dat lopen we er zo weer uit...
Tijd om te gaan koken, deze herberg heeft ook een keuken. We zullen zien wat het pelgrimspad ons morgen weer brengt. Verder moeten we nog eens informeren hoe men hier oud en nieuw door brengt. Geen oliebollen, denk ik, maar wat wel? We houden jullie op de hoogte. Ik hoop dat het lukt om voor die tijd nog weer te schrijven.. anders wens ik, ook namens Nikki, iedereen een spetterende jaarwisseling!
tot later! hasta luego.... Jannie
woensdag 26 december 2007
Kerst...
Lieve allemaal,
Eindelijk weer een computer en internet, om het blog bij te werken! Al is Kerst bijna voor bij - we wensen jullie, zoals men hier zegt: Bom Natal.. We zijn zojuist in Ponte de Lima aangekomen, een klein oud stadje met een grote oude brug over een rivier.
Zoals gepland zijn we zondagochtend vroeg uit Porto vertrokken. Het eerste stuk met de metro, om de saaie buitenwijk en het industrieterrein te ontlopen. De route ging daarna vooral over een autoweg, route national. Saai, maar soms ook gevaarlijk vanwege alle auto´s en bromfietsen. Het laatste stuk werd echt mooi, landelijk, kleine dorpjes, bos, een oude brug over een spiegelend riviertje. Deze was een paar jaar geleden vernieuwd, maar daarna weer ingestort. De zon scheen, vogels, zelfs een vos passerde ons op ons pad! Even later ook een jager... maar toen was de vos al verdwenen.
Lopen went, bijna weer als vanzelf, hoewel de rugzakken zwaar zijn. Maar, zoasl vaker: momenten van zwaar voelen en moe zijn worden heel snel weer afgewisseld met de lichtheid van het bestaan, een mooi uitzicht, prachtige natuur, zingen, de heerlijke zon. Van een oud mevrouwtje krijgen we water in onze flesjes. We bewonderen het tegeltableau op haar huis, van Fatima. In haar huis hangt het vol met afbeeldingen van allerlei heiligen. Om haar hals kettinkjes met kriusjes en weet ik niet al... Haar zegen hebben we om naar santiago te gaan!
Eerste overnachting in Rates, een klein dorpje met een erg mooie Romaanse kerk « de enige herberg in Portugal staat hier. Wij kwamen tegen donker aan, rond een uur of vijf en konden de sleutel bij een winkeltje ophalen. We waren de enige gasten, een dag of tien geleden bracht een jonge Canadees hier de nacht door. Met een kacheltje konden we de keuken verwarmen, lekker koken, een spelletje domino, een cd met een gregoriaans koor, een glaasje port in het cafe om de hoek, kortom: we hadden het goed!
Maandag lopen we van Rates naar Barcelos. De zon schijnt, lekker om buiten te zijn, plm 17 graden, heerlijk weer! de ochtend was fris, het had zelfs gevroren. En dat terwijl er hier ook sinaasappelbomen staan, palmen, en ander tropisch spul.
Landweggetjes, door bos, langs dorpjes, af en toe een stukje autoweg. Mooi land! De rust wordt ernstig verstoord door Kerstliedjes. Op bijna ieder kerkje, hangen grote luidsprekers die allerlei kerstliedjes over de omgeving schallen. Van dorp tot dorp kunnen we meezingen, ieder kerkje heeft zijn eigen repertoire.. Onderweg groeten de mensen vriendelijk, bom natal!
Barcelos is een provinciestadje, met oud centrum. Zoals alle andere plaatsen hier uitbundig versierd met lichtjes, iedere straat zijn eigen royale kerstversiering! We logeren in een klein oud pension, vergane glorie, met een oud echtpaar en een jongere vrouw (dochter?), en besluiten om hier twee nachten te blijven. Morgen met de trein naar Braga, een oude stad hier in de buurt. De stad maakt zich op voor kerst, veel mensen op straat doen hun boodschappen.
Aan het begin van de avond gaan we op zoek naar een restaurant om wat te eten.. we hadden al gehoord dat iedereen deze avond in familiekring doorbrengt... met als gevolg dat er helemaal niets open is.... nergens een plaats voor ons aan een tafel.... ook niet in een hotel. dat hadden we niet verwacht. We gaan terug naar onze kamer en vragen een fles wijn. We hebben wat brood, kaas, vleesbeleg. De hotelhouder is aardig, geeft ons plek in de eetzaal, met de TV hard aan, laat ons proeven van het traditionel gebak. We hebben een kleine kadootjes voor elkaar. Zo wordt toch nog een mooie kerstavond. We zochten het buiten, maar de warmte is heel dichtbij, bij onszelf. De nachtmis laten we voor wat het is. We hoorden al dat men niet naar de kerk gaat ´s nachts, men blijft onder elkaar.
De volgende ochtend met de trein naar Braga. Het is bewolkt, later regent het ook. Eigenlijk is deze eerste kerstdag een dag van niks: ook hier is alles dicht (een paar uur is de bakker open, voor vers brood, gelukkig kunnen we daar koffie drinken). Er zijn veel kerken in Braga, met overal de mis - met bekende kerstliedjes in het Portugees. Dat maakt veel goed! Later vinden we nog een klein restaurant dat iets te eten heeft.... Een pelgrim heeft t zwaar met Kerst in Portugal...
Vandaag was het weer een stralende dag, heerlijke zon, lekker lopen. Vandaag lopen we alleen, ieder ons eigen ritme, tempo, tijd voor eigen gedachten en mijmeringen.
Ik kom langs een huis waar volgens het gidsje Fernanda woont, een jonge vrouw met haar man en dochtertje van zeven. Zij stelt haar huis open voor pelgrims, biedt ze onderdak, eten, wat je maar nodig hebt. Ik besluit om te kijken of ze thuis is - in deze tijd van weinig pelgrims is ze misschien wel blij met een eenzame pelgrim... Ik word inderdaad met open armen ontvangen. Ik drink koffie bij haar, met een stukje koek. Ze vindt het jammer dat ik niet blijf overnachten... Ik krijg nog een sinaasappel mee voor onderweg, en een paar zoenen van haar, van haar dochter en haar moeder (die woont om de hoek). Als ik weer in Portugal kom, moet ik wel blijven slapen! Dit maakt de koude Kerst weer helemaal goed!
Onderweg zijn we tot nu twee andere pelgrims tegen gekomen, Duitsers die op Mallorca wonen. Ik sprak ze net - ook zij hadden weinig kunnen eten met Kerst.
Buiten is het inmiddels donker en afgekoeld. Jas aan! Binnen wordt het ook niet warm, CV heeft men niet, soms een klein kacheltje als bijverwarming. We doen het er mee. Straks weer ergens eten, een glaasje wijn erbij.
Voor jullie allen lieve groeten van ons.. dank voor de berichten! Wij genieten, hopenlijk jullie ook!
liefs
Jannie
Eindelijk weer een computer en internet, om het blog bij te werken! Al is Kerst bijna voor bij - we wensen jullie, zoals men hier zegt: Bom Natal.. We zijn zojuist in Ponte de Lima aangekomen, een klein oud stadje met een grote oude brug over een rivier.
Zoals gepland zijn we zondagochtend vroeg uit Porto vertrokken. Het eerste stuk met de metro, om de saaie buitenwijk en het industrieterrein te ontlopen. De route ging daarna vooral over een autoweg, route national. Saai, maar soms ook gevaarlijk vanwege alle auto´s en bromfietsen. Het laatste stuk werd echt mooi, landelijk, kleine dorpjes, bos, een oude brug over een spiegelend riviertje. Deze was een paar jaar geleden vernieuwd, maar daarna weer ingestort. De zon scheen, vogels, zelfs een vos passerde ons op ons pad! Even later ook een jager... maar toen was de vos al verdwenen.
Lopen went, bijna weer als vanzelf, hoewel de rugzakken zwaar zijn. Maar, zoasl vaker: momenten van zwaar voelen en moe zijn worden heel snel weer afgewisseld met de lichtheid van het bestaan, een mooi uitzicht, prachtige natuur, zingen, de heerlijke zon. Van een oud mevrouwtje krijgen we water in onze flesjes. We bewonderen het tegeltableau op haar huis, van Fatima. In haar huis hangt het vol met afbeeldingen van allerlei heiligen. Om haar hals kettinkjes met kriusjes en weet ik niet al... Haar zegen hebben we om naar santiago te gaan!
Eerste overnachting in Rates, een klein dorpje met een erg mooie Romaanse kerk « de enige herberg in Portugal staat hier. Wij kwamen tegen donker aan, rond een uur of vijf en konden de sleutel bij een winkeltje ophalen. We waren de enige gasten, een dag of tien geleden bracht een jonge Canadees hier de nacht door. Met een kacheltje konden we de keuken verwarmen, lekker koken, een spelletje domino, een cd met een gregoriaans koor, een glaasje port in het cafe om de hoek, kortom: we hadden het goed!
Maandag lopen we van Rates naar Barcelos. De zon schijnt, lekker om buiten te zijn, plm 17 graden, heerlijk weer! de ochtend was fris, het had zelfs gevroren. En dat terwijl er hier ook sinaasappelbomen staan, palmen, en ander tropisch spul.
Landweggetjes, door bos, langs dorpjes, af en toe een stukje autoweg. Mooi land! De rust wordt ernstig verstoord door Kerstliedjes. Op bijna ieder kerkje, hangen grote luidsprekers die allerlei kerstliedjes over de omgeving schallen. Van dorp tot dorp kunnen we meezingen, ieder kerkje heeft zijn eigen repertoire.. Onderweg groeten de mensen vriendelijk, bom natal!
Barcelos is een provinciestadje, met oud centrum. Zoals alle andere plaatsen hier uitbundig versierd met lichtjes, iedere straat zijn eigen royale kerstversiering! We logeren in een klein oud pension, vergane glorie, met een oud echtpaar en een jongere vrouw (dochter?), en besluiten om hier twee nachten te blijven. Morgen met de trein naar Braga, een oude stad hier in de buurt. De stad maakt zich op voor kerst, veel mensen op straat doen hun boodschappen.
Aan het begin van de avond gaan we op zoek naar een restaurant om wat te eten.. we hadden al gehoord dat iedereen deze avond in familiekring doorbrengt... met als gevolg dat er helemaal niets open is.... nergens een plaats voor ons aan een tafel.... ook niet in een hotel. dat hadden we niet verwacht. We gaan terug naar onze kamer en vragen een fles wijn. We hebben wat brood, kaas, vleesbeleg. De hotelhouder is aardig, geeft ons plek in de eetzaal, met de TV hard aan, laat ons proeven van het traditionel gebak. We hebben een kleine kadootjes voor elkaar. Zo wordt toch nog een mooie kerstavond. We zochten het buiten, maar de warmte is heel dichtbij, bij onszelf. De nachtmis laten we voor wat het is. We hoorden al dat men niet naar de kerk gaat ´s nachts, men blijft onder elkaar.
De volgende ochtend met de trein naar Braga. Het is bewolkt, later regent het ook. Eigenlijk is deze eerste kerstdag een dag van niks: ook hier is alles dicht (een paar uur is de bakker open, voor vers brood, gelukkig kunnen we daar koffie drinken). Er zijn veel kerken in Braga, met overal de mis - met bekende kerstliedjes in het Portugees. Dat maakt veel goed! Later vinden we nog een klein restaurant dat iets te eten heeft.... Een pelgrim heeft t zwaar met Kerst in Portugal...
Vandaag was het weer een stralende dag, heerlijke zon, lekker lopen. Vandaag lopen we alleen, ieder ons eigen ritme, tempo, tijd voor eigen gedachten en mijmeringen.
Ik kom langs een huis waar volgens het gidsje Fernanda woont, een jonge vrouw met haar man en dochtertje van zeven. Zij stelt haar huis open voor pelgrims, biedt ze onderdak, eten, wat je maar nodig hebt. Ik besluit om te kijken of ze thuis is - in deze tijd van weinig pelgrims is ze misschien wel blij met een eenzame pelgrim... Ik word inderdaad met open armen ontvangen. Ik drink koffie bij haar, met een stukje koek. Ze vindt het jammer dat ik niet blijf overnachten... Ik krijg nog een sinaasappel mee voor onderweg, en een paar zoenen van haar, van haar dochter en haar moeder (die woont om de hoek). Als ik weer in Portugal kom, moet ik wel blijven slapen! Dit maakt de koude Kerst weer helemaal goed!
Onderweg zijn we tot nu twee andere pelgrims tegen gekomen, Duitsers die op Mallorca wonen. Ik sprak ze net - ook zij hadden weinig kunnen eten met Kerst.
Buiten is het inmiddels donker en afgekoeld. Jas aan! Binnen wordt het ook niet warm, CV heeft men niet, soms een klein kacheltje als bijverwarming. We doen het er mee. Straks weer ergens eten, een glaasje wijn erbij.
Voor jullie allen lieve groeten van ons.. dank voor de berichten! Wij genieten, hopenlijk jullie ook!
liefs
Jannie
zaterdag 22 december 2007
Porto
Dag allemaal,
Gisterochtend ging de wekker om 5.00 uur. Ik sliep bij Nikki, in Amsterdam. Om half zes liepen we buiten, in de stille stad, door een dun laagje sneeuw, langs de grachten op weg naar het station. wat een mooi begin! We waren op tijd voor de trein nar Eindhoven maar tot mij schrik had ik verkeerde kaartjes gekocht (de korting geldt niet in de vroege ochtenduren) dus dat werd boete betalen.
Vliegen naar Valencia, toen wachten op het vertrek naar Porto. Dat duurde lang: technische problemen, lastige passagiers die, nota bene, uit het vliegtuig gezet werden. Gelukkig hadden we nog een kopje thee in de thermosfles van Nikki. In het vliegtuig hebben we met mensen naast ons Peruda gespeeld, een spel met dobbelstenen. Beetje bluffen, beetje raden hoeveel punten de anderen hadden. Was erg leuk, de tijd vloog!
Porto was en is een verrassing! Vol prachtige Kerstverlichting, de ene straat nog mooier dan de ander! Gisteren hebben we daar maar even van genoten, wat eten en daarna slapen, in een klein kamertje in een eenvoudig pension.
Vanmorgen hadden we een afspraak met Joao, een Portugese jongeman die als vrijwilliger werkt, om pelgrims op weg te helpen. Het pelgrimskantoor is wegens gebrek baten opgeheven. Hij bracht ons de credentials (stempelkaarten) vertelde over de Camino en had een extra routekaart met info. Wij waren erg benieuwd hoe het met de Kerst gaat hier in Portugal. Ach, de paar herbergen die er zijn, zijn open, pensions e hotels ook. Dat komt wel goed!
Joao heeft ons daarna de stad laten zien, op een heel relaxt tempo zijn we van de kathedraal naar de rivier gewandeld, door oude straatjes en steegjes. We volgden een deel van de route die je als pelgrim loopt, met gele pijlen als wegwijzer. Dat is weer heel vertrouwd!
Porto is prachtig! Na de lunch, sardines en vinho verde, beklommen we een oude toren, bekeken we weer een kerk, liepen we rond in de mooiste boekwinkel ter wereld en zochten we de wijnkelders van de port op. Het voelde als toerist zijn, maar door de vertraging in het lopen kwamen we al in het rustige gestage pelgrimsgevoel. En we hadden er geweldig mooi weer bij: zonnetje, een graad of 17. Alsof het lente is!
Inmiddels is het donker, de stad is vol lichtjes en mensen die hun booschappen doen of flaneren op straat. Joao was vandaag voor ons een lichtpuntje...
Morgen gaan we echt op pad. We hebben besloten dat we een stukje met de metro gaan, de stad uit. Vandaar plm 24 kilometer lopen naar de volgende plaats. Ik kijk er erg naar uit!
We houden jullie op de hoogte!
Lieve groeten, ook van Nikki!
Jannie
PS: dank voor de leuke berichten op t blog en de smsjes!!
Gisterochtend ging de wekker om 5.00 uur. Ik sliep bij Nikki, in Amsterdam. Om half zes liepen we buiten, in de stille stad, door een dun laagje sneeuw, langs de grachten op weg naar het station. wat een mooi begin! We waren op tijd voor de trein nar Eindhoven maar tot mij schrik had ik verkeerde kaartjes gekocht (de korting geldt niet in de vroege ochtenduren) dus dat werd boete betalen.
Vliegen naar Valencia, toen wachten op het vertrek naar Porto. Dat duurde lang: technische problemen, lastige passagiers die, nota bene, uit het vliegtuig gezet werden. Gelukkig hadden we nog een kopje thee in de thermosfles van Nikki. In het vliegtuig hebben we met mensen naast ons Peruda gespeeld, een spel met dobbelstenen. Beetje bluffen, beetje raden hoeveel punten de anderen hadden. Was erg leuk, de tijd vloog!
Porto was en is een verrassing! Vol prachtige Kerstverlichting, de ene straat nog mooier dan de ander! Gisteren hebben we daar maar even van genoten, wat eten en daarna slapen, in een klein kamertje in een eenvoudig pension.
Vanmorgen hadden we een afspraak met Joao, een Portugese jongeman die als vrijwilliger werkt, om pelgrims op weg te helpen. Het pelgrimskantoor is wegens gebrek baten opgeheven. Hij bracht ons de credentials (stempelkaarten) vertelde over de Camino en had een extra routekaart met info. Wij waren erg benieuwd hoe het met de Kerst gaat hier in Portugal. Ach, de paar herbergen die er zijn, zijn open, pensions e hotels ook. Dat komt wel goed!
Joao heeft ons daarna de stad laten zien, op een heel relaxt tempo zijn we van de kathedraal naar de rivier gewandeld, door oude straatjes en steegjes. We volgden een deel van de route die je als pelgrim loopt, met gele pijlen als wegwijzer. Dat is weer heel vertrouwd!
Porto is prachtig! Na de lunch, sardines en vinho verde, beklommen we een oude toren, bekeken we weer een kerk, liepen we rond in de mooiste boekwinkel ter wereld en zochten we de wijnkelders van de port op. Het voelde als toerist zijn, maar door de vertraging in het lopen kwamen we al in het rustige gestage pelgrimsgevoel. En we hadden er geweldig mooi weer bij: zonnetje, een graad of 17. Alsof het lente is!
Inmiddels is het donker, de stad is vol lichtjes en mensen die hun booschappen doen of flaneren op straat. Joao was vandaag voor ons een lichtpuntje...
Morgen gaan we echt op pad. We hebben besloten dat we een stukje met de metro gaan, de stad uit. Vandaar plm 24 kilometer lopen naar de volgende plaats. Ik kijk er erg naar uit!
We houden jullie op de hoogte!
Lieve groeten, ook van Nikki!
Jannie
PS: dank voor de leuke berichten op t blog en de smsjes!!
zaterdag 15 december 2007
Voorbereiding
Beste mensen,
In dit eerste bericht vertel ik graag even over onze tochtplanning. We vertrekken op vrijdag 21 december per vliegtuig naar Porto - Portugal. Na enig gepuzzel bleek de vlucht van Ryanair, van Eindhoven via Valencia in Spanje het meest voordelig te zijn. In Porto hebben we een kamer in een pension aan de rand van de oude binnenstad geboekt. Daar blijven we twee dagen, om even bij te komen, deze mooie stad te verkennen en, natuurlijk, port te drinken. Daarna gaan we op pad, de Portugese Camino lopen! We verwachten op 2 januari in Santiago aan te komen. Dan kan ik bij Sint Jacobus een kaarsje branden voor mijn broer Jacob, hij wordt die dag 50 jaar! Op 4 januari vliegen we vanaf La Coruna, dat ligt een stukje ten noorden van Santiago, aan de kust, via Madrid weer naar Amsterdam, om daar laat aan te komen.
Bijgaand treffen jullie een routekaartje aan, rechts is het Portugese deel, links is de route in Spanje. Op deze kaart zijn de 240 kilometer van de route in 11 etappes opgedeeld, van 17 tot 33 kilometer lang. In Portugal zijn, voor zover ons bekend, weinig pelgrimsherbergen en zullen we vaak zijn aangewezen op pensions en particuliere kamers. In Spanje staat het uitstekende netwerk van herbergen van de overheid weer tot onze beschikking.
Buon Camino!
Jannie
In dit eerste bericht vertel ik graag even over onze tochtplanning. We vertrekken op vrijdag 21 december per vliegtuig naar Porto - Portugal. Na enig gepuzzel bleek de vlucht van Ryanair, van Eindhoven via Valencia in Spanje het meest voordelig te zijn. In Porto hebben we een kamer in een pension aan de rand van de oude binnenstad geboekt. Daar blijven we twee dagen, om even bij te komen, deze mooie stad te verkennen en, natuurlijk, port te drinken. Daarna gaan we op pad, de Portugese Camino lopen! We verwachten op 2 januari in Santiago aan te komen. Dan kan ik bij Sint Jacobus een kaarsje branden voor mijn broer Jacob, hij wordt die dag 50 jaar! Op 4 januari vliegen we vanaf La Coruna, dat ligt een stukje ten noorden van Santiago, aan de kust, via Madrid weer naar Amsterdam, om daar laat aan te komen.
Bijgaand treffen jullie een routekaartje aan, rechts is het Portugese deel, links is de route in Spanje. Op deze kaart zijn de 240 kilometer van de route in 11 etappes opgedeeld, van 17 tot 33 kilometer lang. In Portugal zijn, voor zover ons bekend, weinig pelgrimsherbergen en zullen we vaak zijn aangewezen op pensions en particuliere kamers. In Spanje staat het uitstekende netwerk van herbergen van de overheid weer tot onze beschikking.
De route gaat over asfalt wegen en onverharde paden, door kleine steden, dorpen, landbouwgebied, bossen. Heuvelachtig, met als hoogste punt een "bergje"van 410 meter. Dat is prima te doen.
Volgens onze informatie zijn ook in deze tijd de herbergen open. Hoeveel pelgrims onderweg zijn in deze donkere dagen is afwachten. Ik zag op een website van het pelgrimskantoor in Santiago dat in januari 2007 in totaal 350 pelgrims daar zijn aangekomen. Daarvan liepen er 17 (een deel van) de route die wij nu ook gaan doen. Zes ervan zijn toen ook in Porto gestart. Even ter vergelijking: in augustus 2007 kwamen meer dan 27.000 pelgrims in Santiago aan. Het zal dus stil zijn onderweg, goed dat we met z'n tweeen gaan!
Ook vanwege de feestdagen is het prettig om samen te zijn. In Portugal en Spanje zijn deze dagen ongetwijfeld ook familiefeesten. Ik ben benieuwd of men voor een paar "eenzame" pelgrims ook plaats heeft.
Ja, en dan nog over het weer. Het schijnt daar vaak te regen en te waaien in deze tijd van het jaar. Dat kun je ook zien op de weerkaart van Europa. Met regelmaat trekken depressies van de Atlantische oceaan over de noordwest kust van Portugal - Spanje. Afgelopen week was het daar ook helder, met temperaturen van een graad of 15. Als het regent en waait zal het kouder zijn, zo tussen de 5 en de 10 graden. We zullen zien: poncho, regenbroek, muts, handschoenen etc. mee en de schoenen goed invetten om ze waterafstotend te houden.
Behalve dat we zelf meer kleding dragen, wordt de rugzak misschien ook zwaarder dan in de zomer. Meer warme kleren mee, zowel voor overdag als 's avonds.
Buon Camino!
Jannie
Abonneren op:
Posts (Atom)
